Ejaan basa Jawa: De officiële spelling
Welkom bij deze les over de officiële Javaanse spelling. Hier ontdekt u de richtlijnen voor correct schrijven en begrijpt u de nuances tussen gesproken en geschreven Javaans, essentieel voor iedereen die de taal leert.
De officiële spelling in deze cursus
In deze cursus van Javaans leren - Sinau basa Jawa hanteren we consequent de officiële Javaanse spelling. Dit is cruciaal, omdat een correcte schrijfwijze de basis vormt voor het leren en begrijpen van de taal. Door deze standaard te volgen, verzekeren we uniformiteit en duidelijkheid in alle lessen en voorbeelden.
Wanneer gebruikt u Ejaan basa Jawa?
Het correct hanteren van de Ejaan basa Jawa is van groot belang, vooral bij formele communicatie. Voor officiële brieven naar instellingen en personen is het sterk aan te raden de officiële spelling te gebruiken. Op sociale media of in informele gesprekken bent u vrijer in uw keuzes, maar het kennen van de regels draagt bij aan een dieper begrip van de taal.
Spelling van het Javaans | Ejaan basa Jawa
Hieronder volgt de uitleg over de spelling en uitspraak van het Javaans zoals wij die in dit document hanteren.
Klinkers
a (kort): Uitgesproken als de 'a' in tak. Voorbeeld: rambut, adat.
a (lang): Uitgesproken als de 'aa' in maar. Voorbeeld: kathah, sawah.
å / â: Uitgesproken als de 'o' in pot. Voorbeeld: télå, wårå-wårå.
i (kort): Uitgesproken als de 'i' in dik. Voorbeeld: wis, baris.
i (lang): Uitgesproken als de 'ie' in zie. Voorbeeld: siji, ireng, mari.
u (kort): Uitgesproken als de 'oe' in koe. Voorbeeld: lurah, utang.
u (lang): Uitgesproken als de 'oo' in oor. Voorbeeld: sepur, janur.
o: Uitgesproken als de 'oo' in oom. Voorbeeld: omah.
e (toonloos): Uitgesproken als de 'e' in bericht (sjwa). Voorbeeld: seneng, ketan.
è: Uitgesproken als de 'e' in nek. Voorbeeld: kethèk, rèmbès.
é: Uitgesproken als de 'ee' in been. Voorbeeld: sliramu, jaran képang.
Medeklinkers
c: Uitgesproken als 'tj' in kwartje. Voorbeeld: pecel, kancil.
d (dental): Uitgesproken met de tongpunt tegen de voortanden. Voorbeeld: désa, adat.
dh (retroflex): Uitgesproken met de tongpunt tegen het gehemelte. Voorbeeld: gedhang, dhawet.
g: Uitgesproken als de 'g' in het Engelse goal. Voorbeeld: gamelan, gendhing.
j: Uitgesproken als 'dj'. Voorbeeld: Jawa, jogèd.
k: Aan het einde van een woord wordt de 'k' niet vol uitgesproken (een glottisslag). Voorbeeld: pencak, silat.
ng: Uitgesproken als 'ng' in zingen. Voorbeeld: mangan, tangan.
ny: Uitgesproken als 'nj' in oranje. Voorbeeld: nyonya, banyu.
t (dental): Uitgesproken met de tongpunt tegen de voortanden. Voorbeeld: teri, trasi.
th (retroflex): Uitgesproken met de tongpunt tegen het gehemelte. Voorbeeld: lonthong, bathik.
y: Uitgesproken als de 'j' in jarig. Voorbeeld: wayang, tayub.
In de moderne Javaanse spelling (Ejaan Yang Disempurnakan) zie je vaak een a staan, terwijl je een o-klank (zoals in het woord pot) moet uitspreken.
Hier zijn de basisregels voor beginners:
De 'o'-uitspraak bij een open eind-a: Als een woord eindigt op de letter a, dan spreek je die bijna altijd uit als een o. Uitzondering is ora.
De 'o'-uitspraak in de voorlaatste lettergreep: Als de laatste lettergreep een o-klank heeft, krijgt de lettergreep daarbovenop vaak ook diezelfde klank.
Besloten lettergrepen: Als een lettergreep eindigt op een medeklinker (zoals de 'n' in mangan), dan blijft de a gewoon een korte a-klank.
Voorbeelden van de moderne spelling:
Sapa (wie): Je schrijft het met een a, maar je zegt: Sopo.
Lara (pijn/ziek): Je schrijft het met een a, maar je zegt: Loro.
Mangan (eten): Hier eindigt de lettergreep op een 'n', dus je zegt gewoon: Mangan.
Negara (land): Je schrijft het met een a, maar je zegt: Negoro.
Waarom is dit zo?
In het oude schrift (Hanacaraka) was dit heel logisch, maar toen men het Javaans met ons alfabet (Latijns schrift) ging schrijven, is er gekozen om de letter a te gebruiken voor beide klanken om de spelling uniform te houden.
Lestari Jawa, lestari rasa lan budaya. Laat Jawa voortleven, laat gevoel en cultuur voortleven.
Maak jouw eigen website met JouwWeb